W poniedziałek, 24 sierpnia, mija 35 lat od uchwalenia ustawy o Państwowej Straży Pożarnej. Akt prawny z 1991 roku stworzył podstawy jednej z najważniejszych formacji w kraju.
Ustawa o Państwowej Straży Pożarnej została uchwalona 24 sierpnia 1991 roku i opublikowana w Dzienniku Ustaw nr 88 pod pozycją 400. Tego samego dnia przyjęto również ustawę o ochronie przeciwpożarowej. Oba akty stały się prawnym fundamentem przebudowy polskiego systemu ratownictwa i ochrony przeciwpożarowej.
Prace nad nowymi rozwiązaniami rozpoczęły się jeszcze pod koniec lat 80. Były związane ze zmianami ustrojowymi oraz potrzebą dostosowania służb ratowniczych do rosnącej liczby i różnorodności zagrożeń. W kwietniu 1991 roku minister spraw wewnętrznych powołał zespół odpowiedzialny za przygotowanie organizacji PSP. Kierowali nim płk poż. inż. Feliks Dela oraz poseł Henryk Michalak.
Ustawa o Państwowej Straży Pożarnej określa wszystko co niezbędne do funkcjonowania, czyli najważniejsze zadania formacji, jej organizację i prowadzenie akcji, zasady finansowania, korpusy i stopnie, służbę, uposażenie, sprawy mieszkaniowe, prawa i obowiązki strażaków oraz wykonywanie zadań poza granicami.
Obecnie Państwowa Straż Pożarna liczy ponad 30 tysięcy funkcjonariuszy, którzy na co dzień pełnią służbę w Komendzie Głównej PSP, 16 komendach wojewódzkich, 505 jednostkach ratowniczo – gaśniczych, 335 komendach powiatowych i miejskich, pięciu szkołach pożarniczych i innych jednostkach organizacyjnych.
