W Państwowej Straży Pożarnej obowiązują normy eksploatacyjne dla wszystkich pojazdów, z których korzystają strażacy.
Normy eksploatacyjne reguluje Załącznik do Zarządzenia Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w sprawie gospodarki transportowej w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej.
Zgodnie z obowiązującym dokumentem dla średniego samochodu ratowniczo – gaśniczego ustalono minimalny okres eksploatacji wynoszący 8 lat.
Minimum 10 lat mogą być użytkowane ciężkie samochody ratowniczo – gaśnicze, lekkie samochody operacyjne i rozpoznawczo-ratownicze, quady, skutery śnieżne oraz łodzie z silnikiem zamontowanym na stałe i skutery wodne.
Dwanaście lat w jednostkach organizacyjnych PSP mogą być używane lekkie samochody ratowniczo – gaśnicze, mikrobusy do przewozu 9 osób, lekkie samochody zaopatrzeniowe o DMC do 3,5 tony, lekkie samochody dowodzenia i łączności, wężowe, ze sprzętem OUO, grup specjalistycznych itp., transportery, amfibie.
Na liście znajdują się również ciągniki rolnicze, maszyny budowlane, wózki widłowe i transportowe, ale dla nich poza latami normą mogą być motogodziny – minimum 5000. W zależności co nastąpi wcześniej.
Minimum przez piętnaście lat w Państwowej Straży Pożarnej mogą jeździć średnie samochody ratownictwa technicznego, drogowego, wodnego, wysokościowego, medycznego i chemicznego, autobusy, samochody zaopatrzeniowe powyżej DMC 3,5 t, średnie samochody dowodzenia i łączności, ze sprzętem OUO oraz przyczepy i naczepy.
Najdłużej strażacy mogą korzystać z samochodów specjalnych z drabiną i podnośnikiem, ciężkich samochodów ratownictwa technicznego, drogowego, wodnego, wysokościowego, medycznego i chemicznego, żurawi samochodowych, dźwigów, nośników kontenerów, ciągników siodłowych i naczep-cystern ze stali nierdzewnych. Dla nich wszystkich minimalny okres eksploatacji ustalono na 20 lat.
